Clever men learn from others' mistakes; fools, by their own

Clever men learn from others' mistakes; fools, by their own

Stop Crying Your Heart Out - หยุดร้องซะทีเถอะ

OST ประกอบ The Butterfly Effect หนังที่คนที่เล่นหนังสองเรื่องที่ ผมชอบหนังทั้งสองเรื่อง คือ เรื่องนี้ กับ The Guardian นั่นก็คือ Aston Kusher นั่นเอง

เรื่องมีอยู่ว่า พระเอกเป็นเด็ก ชอบเกิดอาการวูบ ไปทุกทีที่เกิดเหตุแปลกๆ เช่น ตอนหมาตัวเองโดนฆ่า ตอนแกล้งเอาระเบิดไปซุกกล่องไปรษณีย์ชาวบ้าน หรือ ตอนที่โดนพ่อโรคจิต ของนางเอกบังคับให้เล่นหนังโป๊ที่ห้องใต้ดิน หมอเลยให้เขียนบันทึกประจำวัน เป็นการรักษา

ในที่สุดก็มารู้ว่า ไอ้ สมุดที่บันทึกนั่นแหละ คือ ประตูสู่อดีต

พระเอกกลับไปแก้เหตุการณ์ในอดีต แต่ทุกครั้งก็จะมีผลข้างเคียงที่ไม่ต้องการเสมอ แก้ให้ นางเอก... น้องนางเอก ก็เป็นโรคจิต แก้ให้ตัวเอง... เพื่อน ก็กลายเป็นฆาตกร แก้ให้เพื่อน.. ตัวเองก็พิการ สุดท้าย พระเอกก็ต้องจำยอมบอกลานางเอก ไม่เจอกันอีก ปัญหา ก็ไม่เกิด เพราะคนที่จะทำให้เกิดปัญหา (นางเอก) ไม่อยู่ซะแล้ว

สุดท้ายพระเอก จัดการ เผาสมุดบันทึกทิ้งหมด

หนังเรื่องนี้แสดงไอเดียเกี่ยวกับ จักรวาลหลายมิติ (มากกว่าสามมิติ) ให้เห็นว่ามันเป็นรูปแบบประมาณนี้

ในหนังได้สื่ออีกว่า การกลับไปแก้เหตุการณ์ในอดีตได้นั้น ไม่มีทางที่จะให้ผลที่ไม่เกิดผมข้างเคียง แล้ว วง Oasis ยังมาสำทับในเพลงนี้อีกว่า "หยุดห้องไห้ซะทีเถอะมืง" -Stop Crying Your Heart Out- ดาวลับฟ้าไป มืงก็ไม่ต้องไปตามมัน เดี๋ยวมันก็ขึ้นมาใหม่ -Cos all of the stars are fading away Just try not to worry you'll see them some day- อาจจะเปรียบเทียบกับว่า ทำอะไรพลาดไป ก็อย่าฟูมฟาย ถ้าจินตนาการอีกหน่อย ก็อาจจะบอกว่า คะแนนสอบออกมาแล้ว เทอมหน้าค่อยเอาใหม่ละกัน...

อีกเรื่องที่หนังเรื่องนี้ดูใกล้ตัวคนเขียน ก็คือ ฉากแรกมี คำพูดสีขาวพื้นดำขึ้นมาว่า ผีเสื้อกระพือปีก สามารถทำให้เกิดพายุในมหาสมุทร ได้

คำพูดดังกล่าวมาจากทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์ อันหนึ่ง ทฤษฎีนั้น ก็คือ Chaotic Theory

พอพูดถึงทฤษฎีนี้ ก็จะนึกถึงเพื่อนคนนึงที่ทำ โปรเจ็กต์ตอนปีหนึ่ง เรื่องนี้ ก็คือ ไอ้เทป

หรือ ถ้าไม่ ก็จะนึกถึง _ _ e _ e _ _ _ e _ a _ ที่เป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่อง Chaotic Theory คนหนึ่งที่ผมรู้จัก

สุดท้ายขอสรุปว่า หนังเรื่องนี้ น่าดูมากๆ Indeeeeeeed!

ประกาศ แต่งตั้ง ASUS P525 เป็นโทรศัพท์ ประจำตัว แทน Sony-Ericsson J200 ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

เป็นเวลานานแล้วที่ Sony Ericsson J200 ได้ทำหน้าที่โทรศัพท์ที่ดี มาตั้งแต่ได้รับมา จนถึงวันนี้ เกือบหนึ่งปี

ระหว่างการใช้งาน (ที่ไม่ปกติของเจ้าของ) Sony Ericsson J200 (ต่อไปจะเรียกสั้นๆว่า J200) ได้ผ่านประสบการณ์ที่ทรหด, แปลก ท้าทาย และ โดดเดี่ยว ซึ่งทำให้ต้องกล่าวถึงมัน โดยจะต้องยกตัวอย่างพอสังเขปดังนี้

1. โดนทำร่วง เป็นประจำ แบตเตอรี่ Polymer Ion หลุดออกจาก ฐานที่มั่น แต่เมื่อ ทุกชิ้นส่วน กลับมาประกอบก็ใช้ได้เหมือนเดิม นับว่าเป็นโทรศัพท์รุ่นที่ ทนทาน ทายาท ไม่เคยมีโทรศัพท์รุ่นไหนในประวัติศาสตร์ ของเจ้าของ ที่พบว่ามีโทรศัพท์รุ่นที่ ทนทานขนาดนี้ ตั้งแต่ 3310 หายไปจากตลาด ข้อดีข้อนี้ ได้สร้างความประทับใจให้เจ้าของ และผู้พบเห็นเป็นอันมาก
2. หายแล้ว ไม่หายลับ J200 เคยหาย แต่โทรศัพท์หายครั้งนี้ไม่ใช่ การหายครั้งแรก(อีกแล้ว) ของโทรศัพท์ที่เจ้าของครอบครอง เครื่องที่แล้วที่หาย คือ NOKIA 1200 รุ่นที่ปุ่มเป็นรูปปีกผีเสื้อ สีๆๆ เครื่องนั้น กลับมาคืน ด้วยพลเมืองดี ใต้หอใน ชาย เก็บไว้ให้ และในภายหลัง สืบทราบว่า คนที่เก็บได้มีภูมิลำเนาจากจังหวัดเดียวกันกับเจ้าของอีกด้วย ส่วน J200 หายที่ไหน ไม่สามารถทราบได้ แต่คนที่เก็บได้ ได้รับการติดต่อจาก ญาติผู้ใหญ่ของเจ้าของ (พอเจ้าของโทรไป มันกลับไม่มีคนรับ) และได้นัดแนะ นำส่งคืน จนเจ้า J200 กลับมาสู่มือเจ้า้ของอีกครั้ง
   
3. โดนศัลยกรรมจนเละเทะ J200 ในช่วงหลัง จะถูกใช้งาน แบบไม่มีฝาหลัง เหตุผลเป็นความลับในหมู่เพื่อนฝูงของเจ้าของ แต่ หารู้สาเหตุที่แท้จริงไม่ ว่าเป็นความตั้งใจของเจ้าของ ที่จะเก็บฝากหลังไว้ (ดูคนเดียว) ที่ห้อง เนื่องจาก ได้มีผู้มาตกแต่ง ฝาหลัง อย่างสวยงาม อลังการ เลอเลิศ ประเสริฐ ศรี มณีเด้ง วี๊ด ว๊ายยยยยย แร่ด เริ่ด เชิด หยิ่ง จนเจ้าของยินดีมากกว่า ที่จะให้ฝาหลังอยู่นิ่งๆ ที่ห้องอย่างสงบ
4. โดนปรามาส ว่า โทรศัพท์รุ่นนี้ ใครก็ไม่เชื่อ ว่า เป็นของนักศึกษา คณะ XXXX มันไม่ได้อยู่ที่คณะน้อออ เจ้าของเค้าหามา

การสรรหา ผู้รั้งตำแหน่งอันใหม่ เริ่มขึ้นตั้งแต่ มีแนวทางของรายได้ มาสนับสนุน โครงการ สับเปลี่ยนมือถือ นี้ โดยรายได้หลักมาจาก การทำโปรเจ็กนอกเวลาเรียน (เอาเวลาเรียนไปหลับแทน) แต่กระนั้ เงินจากโปรเจ็กดังกล่าวก็ไม่พอ ต้องหาเพิ่มเติมจากรายรับปกติ ประมาณร้อยละ 29 จนได้ผู้ประจำตำแหน่งอันดังกล่าว

สำหรับประวัติและแนวทางการสรรหา ASUS P525 ตัวใหม่ นั้น มีประเด็นที่น่าสนใจหลายประเด็น โดยจะนำเสนอในตอนต่อไป

วันเกิด

วันนี้เป็นวันเกิดเพื่อนที่เคยสนิทกัน
แม้ตอนนี้ จะสนิทกันน้อยลง แต่ก็ยังคุยกันได้นะโว๊ยย

ครบรอบยี่สิบขวบ ก็ขอให้ คุณพระ คุ้มครอง คิดหวัีงสิ่งใดก็ขอให้ได้สิ่งนั้น
อยากไปญี่ปุ่น ก็ขอให้ได้ไปญี่ปุ่น อยากเรียน อนาลอก ก็ขอให้ได้เรียนสมใจอยาก

ถ้ามีเวลาว่างก็คิด ถึงคนไกล้ๆตัว ว่าเค้าอยู่สบายดีไม๊
เราจะช่วยอะไรเค้าได้รึป่าว

คนเรามันก็คนเหมือนกันนั่นแหละ แต่ ความคิดความอ่านอะไรมันไม่มีทางเหมือนกันแน่นอน
เอ็งก็ต้อง ดูๆด้วย เริ่มต้นไม่ดี มันแก้กันได้ อย่าถอดใจ นึกถึง หมีพูห์ดิ - Live in the World, and Act Accordingly.

ตอนนี้ เอ็งยัง restart อะไรใหม่ได้เรื่อยๆ ข้างหน้า มันก็จะยากขึ้นนะ เอ็งมีสิทธิเลือกที่จะไปทางที่เอ็งอยากไป เอ็งทำมันได้ ก็ดูด้วย ว่ามันทำร้ายใครรึป่าว โดยเฉพาะคนไกล้ตัว คนไกล้ชิด คนที่แบ่งออกซิเจนกันใช้อยู่ทุกวัน นะเป็นไงมั่ง

ปัํญหามันไม่หายไปนะ เหมือนกฎอนุรักษ์พลังงาน เอ็งไม่แก้ปัญหา ใครซักคน ก็ต้องทำ ไม่งั้น ปัญหาจะคงอยู่ตลอดไป (ซักที่หนึ่ง)

สุดท้ายแล้ว ก็ อยากให้ทุกๆคน ที่เข้ามาอ่าน มีสามอย่างในตัวเองคือ
1. วิจารณญาณ ที่จะรับเรื่องราวอะไรก็ตามเข้า มาใส่หัว(กบาล) ดูด้วย ว่าอันไหนจริง อันไหนไม่จริง หรืออันไหน ทีจริงทีเล่น ไม่งั้น จะเปลืองพี้นที่หัวเปล่าๆปี้ๆ
2. คิดวิเคราะห์ ผิด-ชอบ ชั่ว-ดี แยกให้ออก อย่าให้สิ่งแวดล้อมพาไปในที่ที่ไม่อยากไปตอนแรก
3. แสดงออกอย่างรับผิดชอบ อันนี้มีปัจจัยมาเกี่ยวเยอะแยะ ที่สำคัญคือ เราต้องมีจุดยืนที่มั่นคง อย่าไหลตามน้ำ ไม่งั้นเราจะกลายเป็นเครื่องมือ มันจะดูไม่ดีนะ

สุดท้ายขอบ่นหน่อยว่าช่วงนี้ปัญหาเด็กตีกัน เยอะเหลือเกิน ... ทำไงจะให้มันมีน้อยลง ใครคิดไ้ด้ เอามาบอกกันบ้างนะ

พรบ. การกระทำผิดทางคอมพิวเตอร์ 2550

เข้าไปดูกันนะ ก่อนจะ(หลง)ไปกระทำผิดกัน

โทษมัน ติดคุกทั้งนั้น

ไม่ลองนอนคุกเมืองไทย อย่าเสี่ยงเลย

ไอ่ เข้า Windows Explore แล้ว พิมพ์ \\192.168.0.xxx ก็มีโอกาสติดคุกแล้ว

ลอง เอามาเป็นบางส่วน และ ได้(พยายาม) ขอเจ้าของเอามาลงแล้ว

1. เจ้าของม่ให้เข้าระบบคอมพิวเตอร์ของเขา แล้วเราแอบเข้าไป … ติดคุก 6 เดือน --> พวกมีประตูไม่เข้า แอบเข้าทางหน้าต่าง (Windows Explore) ระวังไว้

7. เขาไม่ได้อยากได้ข้อมูลหรืออีเมลล์จากเราเล้ย เราก็ทำตัวเป็นอีแอบเซ้าซี้ส่งให้เขาซ้ำ ๆ อยู่นั่นแหล่ะ จนทำให้เขาเบื่อหน่ายรำคาญ … โดนปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาท --> อันนี้หนับหนุน คับ เบื่อจริงๆ ขายของเนี่ย


9. ถ้าเราสร้างซอฟต์แวร์เพื่อช่วยให้ใคร ๆ ทำเรื่องแย่ ๆ ในข้อข้างบน ๆ ได้ … ติดคุกไม่เกินปีนึงเหมือนกัน
--> อันนี้สงสัยจิง ถ้าบอกไม่รับผิดชอบใน Disclaimer ไว้ จะหลุดข้อไม๊น้อ


10. H ก็โดน, โกหกก็โดน, เบนโลก็โดน, ท้าทายอำนาจรัฐก็โดน … ติดคุกไม่เกิน 5 ปี --> H ไม่ได้ ผมจะ "ไอ" ได้ไม๊


11. ใครเป็นเจ้าของเว็บ แล้วยอมให้เกิดข้อ 10. โดนเหมือนกัน … ติดคุกไม่เกิน 5 ปี --> อ้าว เจ้าของเว็บเข้าคุก แล้วใครจะมาดูแลเว็บต่อเนี่ย???


13. เราทำผิดที่เว็บไซต์ซึ่งอยู่เมืองนอก แต่ถ้าเราเป็นคนไทย หึ ๆ อย่าคิดว่ารอด โดนแหง ๆ T^T


14. ฝรั่งทำผิดกับเรา แล้วมันอยู่เมืองนอกอีกต่างหาก เราเป็นคนไทย ก็เรียกร้องเอาผิดได้เหมือนกัน (หึหึหึ) --> สองข้อ นี้ หนับนุนเต็มที่ ต้องภูมิใจที่เป็นคนไทย วัฒนธรรมเราไม่เหมือนต่างชาติครับ

เท่านี้แหละ ขอบใจ เจ้าของที่ให้เอามาลงด้วย

เรื่องเล่าวันศุกร์

ครอบครัวนึง อยู่กัน สองคน สามีภรรยา

แม้ทั้งสอง จะไม่ได้มีฐานนะทางการเงินที่ร่ำรวยมากมายอะไร
แต่ก็อยู่กันด้วยความรักที่สองคนมีให้กัน

ปัญหาระหว่างสอง สามี-ภรรยา ก็มีบ้าง
แต่ไม่เคยที่ปัญหาใดๆ จะมาทำให้ความเข้าใจของคนคู่นี้ เข้าใจกันผิด

ความรัก เพิ่มขึ้นเป็นลำดับ

อยู่มาวันนึง ก็ตัดสินใจมีลูก
ทั้งคู่สมหวัง

ระหว่างที่ั้ตั้งท้อง พ่อและแม่ในอนาคตก็ดูแลลูกในท้องคนนี้อย่างดี
หวังจะให้โตขึนมาเป็นคนที่สมบูรณ์ในอนาคต

แม่ กินทุกอย่างที่ ดีต่อลูก แม้จะเป็นภาระที่ใหญ่หลวงที่ต้องรับ
แม่ก็ยอมได้เพื่อลูกในท้อง

จนกระทั้งวันที่เด็กน้อยลืมตามาดูโลก ภายนอกอย่างสมบูรณ์ ครบ 32
ทุกคนดีใจ...

ตั้งแต่ลูก ลืมตาดูโลก แม่ ก็ไม่ได้ละเลยการดูแลลูก
กลับทำหน้าที่ของพ่อ แม่ที่ดี ไม่ให้ลูกขาด ดูแลเต็มที่ เต็มความสามารถของพ่อแม่ ที่จะทำได้

เวลาผ่านไป

เด็กน้อยโตมาเป็นวัยรุ่น วัยเรียนที่สมบูรณ์ ทำงานดี มีเพื่อนฝูง
ตั้งใจทำหน้าที่ของเด็กวัยรุ่นคนหนึ่ง

ผ่านไปแล้ว 21 ปี เด็กคนนั้น ก็ยังตั้งใจทำหน้าที่ของตัวเอง ให้สมกับ ที่พ่อแม่ของเขาตั้งใจไว้

คนคนนั้น ก็ คือ เพื่อนของพวกเรานี่เอง

วันนี้ เราอยากจะ แฮปปี้เบิร์ดเดย์ให้กับ .... (ผมเอง)

น้ำตาไหลพราก

ขอบใจมาก กอล์ฟ, เพื่อนๆ ทุกคน

PHP AJAX Autocomplete - จะใช้ของ ฝรั่งทำมายังงัย ก็ต้องเอามาปรับอยู่ดี

ไม่ใช่เซียนเว็บจ๋านะ แต่มันต้องใช้ฟังก์ชันนี้ เลยได้เล่มนี้มา

ปัญหาก็คือ บ้านเรามันใช้ภาษาไทย
คนเขียนซอร์สโค๊ดมาเค้าใช้ภาษาอังกฤษ
คนเขียนคอมไพล์ผ่าน result ขึ้น
เอามาใช้ กับเราก็ขึ้นเหมือนกัน ขึ้นแต่ภาษาอังกฤษนะ
ภาษาไทยใส่เข้าไป ไม่มีเอ๊าท์พุต ไม่เจอเรกคอร์ด ไม่มีข้อมูลที่เกี่ยวข้อง

อันนี้ก็เป็นอันนึงภาษาอังกฤษก็ผลออกมาถูกดี
แต่พอใส่ภาษาไทย ผลไม่ขึ้น ทั้งๆที่เช็คแล้ว ทุกขั้นตอน
ยิ่งงาน AJAX มีขั้นตอนให้ไล่เยอะ HTML <-> JavaScript <-> PHP
สืบไปสืบมา ก็เจอปัญหา เรื่องภาษานี่แหละ

คือมันมีปัญหา ตอน JavaScript ส่ง Parameter ไปใช้ PHP แบบ GET

พูดถึงส่งข้อมูลแบบ GET คือ ส่ง Parameterไปกับ URL เช่น

view.php?user=gunda

หรือ

thread.php?id=K122GSBPA8D72H2WJ

ส่งข้อมูลแบบนี้มันทำให้ Bookmark หน้านั้นได้ Bookmark หน้านั้น ก็คือ Bookmark ข้อมูลที่ส่งไปด้วย
ถ้า Bookmark ไว้ตอนสั่งซื้อของ กด Bookmark นี่ทีไร ก็เป็นอันว่าสั่งซื้อของทุกที

หรือข้อมูลที่ต้องให้ Bookmark ได้ ก็เช่น หน้าที่ไป Category เป็นต้น

view.php?category=0

ถ้า Bookmark หน้านี้ไว้ เปิดมาก็เป็นหน้าเดิม(แต่ข้อมูลอัพเดตขึ้น)ทุกที

เป็นที่มาของการส่งข้อมูลว่า ส่งข้อมูลที่ไม่ควรจำ ให้ไปส่งแบบ POST
แบบ POST จะส่งข้อมูลไม่ให้ผู้ใช้เห็น ข้อมูลก็ปลอดภัย

ที่นี้ แบบ GET เลยต้องป้องกันตัวเอง ไม่ให้ใครส่งงข้อมูลที่เป็นอันตรายไปที่เว็บ
ข้อมูลนั้นอาจจะเป็นอักขระพิศษ เช่น พอเจออักษรตัวนี้ปุ๊ป ปิดเครื่อง ซะ เป็นต้น

ไอ่อักขระพวกนี้ ก็รวมภาษาไทย ด้วย

ตามมาตรฐาน ASCII 1 ไบต์ เก็บได้ 256 แบบ
128 อักษร เก็บ ภาษาอังกฤษ
128 ที่เหลือ เก็บแต่ละภาษาแล้วแต่ที่มันอยู่ อยู่เมืองไทยมันก็ แปลให้เป็นภาษาไทย.. -> อักษร อันตราย

ภาษาไทย อันตราย มันเลย เข้ารหัส ให้เป็นภาษาอังกฤษซะ เช่น

พ เข้ารหัส เป็น %BE

BE เป็น เลขฐาน 16 คือ 190 ในฐานสิบ ตัวใหญ่เล็ก ไม่ต่าง

กลับมาเรื่องโปรแกรม..

ตอน JavaScript ส่ง Parameter ไปให้ PHP แบบ GET มันเข้ารหัส (encode) แบบ JavaScript ให้
ไม่ใช่แบบที่ PHP อ่านออก

ตัวอย่าง

PHP -> urlencode('พ') -> %BE
PHP -> urldecode('พ') -> พ
JavaScript -> escape('พ') -> %u0E1E
JavaScript -> unescape('พ') -> พ

PHP -> urlencode('p') -> p
PHP -> urldecode('p') -> p
JavaScript -> escape('p') -> p
JavaScript -> unescape('p') -> p

PHP -> urlencode('%BE') -> %25BE
PHP -> urldecode('%BE') -> พ
JavaScript -> escape('%BE') -> %25BE
JavaScript -> unescape('%BE') -> ¾

PHP -> urlencode('%u0E1E') -> %25u0E1E
PHP -> urldecode('%u0E1E') -> %u0E1E
JavaScript -> escape('%u0E1E') -> %25u0E1E
JavaScript -> unescape('%u0E1E') -> พ

ไม่มีฟังก์ชัน Javascript ที่เปลี่ยน "พ" เป็น "%BE"
เขียนใหม่ได้ว่า

function myEncode(input)
{
var output = "";
for(i=0;i {
if(input[i]>='ก')
{
output += '%'+(input[i].charCodeAt(0)-'ก'.charCodeAt(0)+161).toString(16);
}
else
{
output += input[i];
}
}
return output;
}

เปลี่ยนจาก

xmlHttpGetSuggestions.open("GET", getFunctionsUrl + encode(keyword), true);

เป็น

xmlHttpGetSuggestions.open("GET", getFunctionsUrl + myEncode(keyword), true);

เป็นอันเรียบร้อย

Puzzle

Man#1 says:
พี่ๆ
Man#1 says:
ขอลองภูมิหน่อย
Man#2 says:
?
Man#1 says:

ภายในห้องห้องหนึ่ง เต็มไปด้วยมนุษย์ต่างดาวที่มาจากโลกอื่น และมีข้อมูลให้ดังนี้
1. มีมนุษย์ต่างดาวมากกว่าหนึ่งคนในห้อง
2. มนุษย์ต่างดาวแต่ละคนในห้องมีจำนวนนิ้วเท่ากันหมด
3. มนุษย์ต่างดาวแต่ละคนในห้องมีนิ้วอย่างน้อย 1 นิ้วบนมือแต่ละข้าง (มีมือมากกว่า 1)
4. ในห้องมีจำนวนนิ้วของมนุษย์ต่างดาวรวมทั้งหมดอยู่ระหว่าง 200 ถึง 300 นิ้ว
5. ถ้าคุณรู้จำนวนนิ้วทั้งหมดในห้อง คุณจะรู้จำนวนมนุษย์ต่างดาวที่มีอยู่ในห้อง
ขอถามว่า... มีมนุษย์ต่างดาวได้สูงสุดทั้งหมดกี่คนในห้อง? และ มนุษย์ต่างดาวแต่ละคนมีนิ้วได้สูงสุดกี่นิ้ว?

Man#1 says:
ผมมีคำตอบในใจแล้ว
Man#2 says:
มี x คน มี n นิ้ว
n > 1
200 =< nx <= 300
Man#2 says:
ข้อ 5 ถ้ารุ้จำนวนนิ้ว จะรุ้จำนวน มนุษย์ต่างดาวทั้งหมด
Man#2 says:
200/n <= x <= 300/n
Man#1 says:
hyperbola?
Man#2 says:
มันต้องเป็นจำนวนเต็มดิ
Man#2 says:
แป๊ปนะ
Man#2 says:
ถ้ารุ้จำนวนนิ่วทั้งหมด
Man#2 says:
ต้องรู้จำนวน มนุษย์ต่างดาว
Man#2 says:
ดังนั้น 200/n กับ 300/n จะต้อง เท่ากัน
Man#2 says:
หรือไม่ก็ห่างไม่เกิน 1
Man#2 says:
ไม่เกิน 2
Man#1 says:
OMG
Man#2 says:
ื
Man#1 says:
คำตอบคือ?
Man#2 says:
ดังนั้น n = 100 ได้ เพราะได้ 2 <= x <= 3 พอดี
Man#2 says:
n = 300 ได้
Man#2 says:
100 ถึง 300 นิ้ว
Man#2 says:
100 ไม่ได้
Man#2 says:
ก็ต้อง 101 ถึง 300 นิ้ว
Man#2 says:
ดังนั้นมี คนได้สูงสุด 2 คน
Man#1 says:
101 * 2 = 202
Man#1 says:
คือ มี 2 คน หรือ 101 คน
Man#2 says:
2 คน
Man#2 says:
101 นั้นนิ้ว
Man#2 says:
n= นิ้ว
Man#2 says:
x = คน
Man#1 says:
แต่ given 202 นิ้ว ทั้งหมด ก็แปลได้ ว่า 2 คน หรือ 101 คนนะ ถูกป่าว
Man#1 says:
ยังงี้ violate ข้อ 5 ไม๊
Man#2 says:
101 นิ้ว
Man#2 says:
ไม่ใช่คน
Man#2 says:
n = นิ้ว
Man#1 says:
มนุษย์ต่างดาว
Man#1 says:
ไม่ใช่คน
Man#2 says:
200 <= nx <= 300
(200/n) <= x <= (300/n)
Man#2 says:
ต้องบังคับให้ได้ x เพียงค่าเดียว
Man#2 says:
ดังนั้น n เป็นได้แค่ 101 ถึง 300
Man#1 says:
101 102 103 ... 300
Man#1 says:
n:= 300
2/3 <=x<=1
Man#2 says:
แทนเข้าไป ได้ x ที่เป็นไปได้มากสุด คือ 2
Man#2 says:
n = 101 ได้ (200/101) = 1 กว่า ๆ (300/101) ได้ 2 กว่า ๆ
Man#2 says:
x ต้องเป็นจำนวนเต็ม
Man#2 says:
ดังนั้น พวกทศนิยมไม่เกี่ยว
Man#2 says:
ดังนั้นจะได้ค่าเดียว
Man#1 says:
อืม
Man#1 says:
คือ มันเป็น hyperbolic นะ
Man#2 says:
มันคืออะไร
Man#1 says:
คำตอบคือ ต้องหาช่วที่ upper bound กะ lower bound ห่างไม่เกิน หนึ่ง
Man#1 says:
xy = c
Man#1 says:
้
Man#2 says:
วิธีเดียวกันเลยนิ
Man#2 says:
ฮ่า ๆ
Man#1 says:
ม่ายช่ายยยย
Man#1 says:
ผม resay ที่พี่บอก
Man#2 says:
ไม่เหมือนกันยังไงอะ
Man#2 says:
พี่ก็ตั้ง สมการตามทุกข้อเลยนะ
Man#1 says:
งั้นดูนี้
Man#1 says:
ไม่ดิ
Man#1 says:
ผมไม่ได้ว่าของพี่ผิดไง
Man#1 says:
งงนิดนึง
Man#1 says:
กับข้อมห้าน่ะ
Man#1 says:
เค้าต้องการจะบอกไร
Man#2 says:
ก็ข้อห้า บอกว่า ถ้ารุ้จำนวน นิ้ว จะต้องรุ้จำนวนคน
Man#2 says:
จากสมการ 200 <= nx <= 300
Man#2 says:
แปลว่าถ้ารุ้ n แล้ว จะต้องทำให้ได้ x เป็นจำนวนเต็มอันเดียว
Man#2 says:
(200/n) <= x <= (300/n)
Man#2 says:
ดังนั้น n ที่ทำให้ได้ x เป็นจำนวนเต็มตัวเดียว
Man#2 says:
และ x >= 1
Man#2 says:
ก็คือ n อยู่ใน [101,300]
Man#1 says:
พี่คิดดูดิ
Man#1 says:
ถ้า n หรือ x ไม่ใช้ prime อะไรจะเกิดขึ้น?
Man#1 says:
http://siit.net/webboard/read.php?Topic_ID=41166
Man#2 says:
มันเกี่ยวอะไรกับ prime อะ
Man#2 says:
อ๋อ พี่แทนผิดนี่หว่า
Man#2 says:
ข้อ 5 บอกว่ารุ้จำนวน นิ้วทั้งหมดในห้อง
Man#2 says:
ไม่ใช่จำนวนนิ้วต่อคน
Man#2 says:
ดังนั้นก็เป็น ถ้ารู้ nx แล้ว ต้องรุ้ x
Man#2 says:
ดังนั้น nx ต้องเป็นเลข prime 2 ตัว คุณกันเท่านัน้
Man#2 says:
ไม่งั้น มันจะถ่ายไปมาได้
Man#2 says:
และต้องเป็นเลขที่เหมือนกันด้วย
Man#2 says:
ไม่งั้นสลับที่กันได้
Man#1 says:
เย้ๆ
Man#1 says:
(17,17) ป่าว
Man#2 says:
ใช่
Man#2 says:
ส่วน 19,17 อะผิด
Man#1 says:
เอา ที่คุยกันไปโพส ในบล๊อกผมได้ไม๊
Man#2 says:
ไปโพสดิ

ห๊ะ.. อะไรนะ Ubuntu ไม่มี พาสเวิร์ด root!!!

ufonik@ufo-base-ubuntu:~$ su
Password:
su: Authentication failure

หลังจากพาสเวิร์ดทุกตัวที่นึกออกและเคยใช้ถูกใส่ มาขอความช่วเหลือจากเพื่อนบ้านดีกว่า
ก่อนอื่นจะเล่าที่มาของ root ใน ลินุกซ์ และ คำสั่ง su เล็กๆ
root (ราก - นึกถึงต้นไม่กลับหัว รากจะอยู่บนสุด) เป็นยูเซอร์หนึ่ง ใน ลินุกซ์ ที่ทำได้ทุกอย่าง (ลบไฟล์ที่ชาวบ้านลบไม่ได้) เทียบได้คล้ายยูเซอร์ที่ชื่อว่า Administrator ใน Windows(tm) น่ะแหล่ะ
โดยปกติ เวลาล๊อกอินในลินุกซ์ จะให้ใช้ชื่ออื่นที่ไม่ใช่ root ล๊อกอินเข้ามา เพื่อที่จะใด้ไม่ทำไฟล์สำคัญๆในระบบเสียหายได้โดยบังเอิญ

แล้วทีนี้ พอจำทำงานที่ต้องแก้ไฟล์ที่สำคัญมากๆ เช่นสมมติลงโปรแกรมใหม่ ต้องได้รับสิทธิ เป็น root เท่านั้นถึงจะลงได้

วิธีหนึ่งจะทำได้ ก็คือ logout(คำสั่ง exit) ก่อนแล้ว login เข้ามาเป็น root แล้วทำงาน
วิธีก็ได้ แต่มันจะไม่สะดวก เหตุผลสั้นๆ ก็คือ เปิดงานไว้บนโต๊ะเยอะแยะ ต้องปิดงานหมด เพื่อจะเอาปฏิทินหใม่มาตั้งอย่างเดียว ก็ไม่คุ้ม

เลยมีคำสั่ง su (super user) ตามด้วย พาสเวิร์ด
จากนั้น ก็จะแปลงร่างเป็น root วางปฏิทินได้ทันที ไม่ต้องเก็บโต๊ะก่อน

ทีนี้ ในอูบุนตู เล็งเห็น ถึงความเป็นเสือกระดาษของ root ที่ใครๆ ก็มาขอใช้ชื่อไปทำนู่นทำนี้ แต่ตัวเองจริงๆแล้วก็ไม่ได้ทำอะไร
อูบุนตูเลยเอายูเซอร์ root ออกไปจากระบบซะ (ลินุกซ์ ทั่วไปจะต้องบังคับให้มี ยูเซอร์ root เสมอ ถ้าจะสร้าง ยูเซอร์อื่น ก็ค่อยเอายูเซอร์นี้ไปสร้างเอา) แต่ คำสั่ง su ยังอยู่ เอาไว้แปลงร่าง เป็น คนอื่นๆ ไม่จำเป็นว่า แปลงเป็น root อย่างเดียว

ทีนี้ เค้าเลยสร้างคำสั่งใหม่ คล้ายๆ su คือคำสั่ง sudo

sudo ไม่ได้แปลง ร่าง แต่ขอยืมมาแค่อำนาจในการทำงานเท่านั้น (ซึงมันก็ต้องใช้แค่อำนาจนั่นแหละ)

ฉะนั้น ถ้าเราต้องการแปลงร่างจริงๆ ก็ใช้สองคำสั่งคู่กัน

ufnik@ufo-base-ubuntu:~$ sudo su
root@ufo-base-ubuntu:/home/ufonik#

กลายเป็น root แล้ว สังเกตจาก $ เปลี่ยนเป็น #

ถ้าจะแปลงร่างเป็นคนอื่นก็ใส่ ยูเซอร์เนมไป

ufnik@ufo-base-ubuntu:~$ sudo su beckham
root@ufo-base-ubuntu:/home/ufonik#

เท่านี้ก็เป็น beckham ได้ โดยที่ไม่ต้อง logout จากระบบให้เสียเวลา

Blog ใหม่่ หัวใจเดิม

กำหนดการว่าจะเขียนบล๊อกมีมาตลอด

แต่ด้วยกำแพงภาษา เลยไม่ได้เริ่มเขียนซักที
กำแพงภาษาที่ว่านี่ ไม่ใช่ว่าเขียนไม่ได้นะ
แต่คืออยากเขียนอะไรที่เป็นภาษาไทย จะได้ใช้ภาษาไทยให้คล่อง
ตอนนี้พูดกับคนทั่วไปไม่รู้เรื่อง..

จนถึงวันนี้ Google ก็เสิร์ชภาษาไทยได้แล้ว
เลยเป็นเวลาเหมาะสมที่ จะเริ่มเขียนอะไรเป็นของตัวเองเสียที

ที่ต้องพูดเรื่อง เสิร์ชภาษาไทยนี่ ไม่ใช่ว่าจะหวังให้ ชาวบ้านร้านตลาดไท ใหญ่สุดในเอเชีย.. จะมาค้น Blog นี่นะคับ
คนที่จะเสิร์ช (จำเป็น) ก็คนเขียนเองนี่แหละ ...

ทำไมต้องเขียนล่ะ...
เพราะไม่อยากจำไง.... ถ้าไม่อยากจำ มันก็จำไม่ได้ (ฮา)

ส่วนถ้าให้พูดถึง Blog นี้ ผมก็คงไม่จำกัดว่าจะเขีนรเรื่องใดเรื่องหนึ่ง แต่จะพยายามเขียนทุกเรื่องที่ผมสนใจ แต่จำไม่ได้หมด ไม่ลงลึก ไม่กว้างเกิน

เรื่องทีสนใจก็ หนีไม่พ้นเรื่องวิศวกรรมฯ วิทยาศสาตร์ คอมพิวเตอร์ ปรัชญา เรื่องลึกลับ และ ฯลฯ มีมาอีเมื่อคิดออก

เรื่องที่คิดออกแน่ๆแล้ว Image Processing ที่ไม่ใช่ Photoshop กับ Graph ที่ไม่ใช้ y = f(x) ส่วนเนื้อหาาต้องคอยติดตามในตอนต่อไป...